Boşanma Davalarında Delil 

17.11.2026

Boşanma Davalarında WhatsApp Mesajları, Ses Kayıtları ve Kişisel Veriler Delil Olur mu?

Boşanma davaları, doğası gereği eşlerin en mahrem yaşam alanlarına temas eden ve çoğu zaman kapalı kapılar ardında gerçekleşen olayların ispatını gerektiren yargılamalardır. Türk Medeni Kanunu sisteminin kusur ilkesine dayanması, tarafları nafaka, maddi-manevi tazminat ve velayet konularında haklılıklarını kanıtlayabilmek için WhatsApp mesajlarından ses kayıtlarına, sosyal medya paylaşımlarından hastane kayıtlarına kadar pek çok veriyi dosyaya sunmaya yöneltmektedir. Ancak ispat çabası içerisindeki eşlerin sıklıkla düştüğü en büyük yanılgı, evlilik birliği içinde diğer eşe ait özel hayatın veya kişisel veri korumasının bulunmadığını sanmaktır.

Oysa Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay'ın güncel içtihatları, evlilik birliğinin eşlerin anayasal haklarını ortadan kaldırmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen bir kayıt yalnızca mahkeme tarafından hükme esas alınmamakla kalmamakta, aynı zamanda delili sunan eş hakkında ceza soruşturması açılmasına ve boşanma davasında ek kusur yüklenmesine yol açabilmektedir. Bu kapsamlı makalemizde, hangi delillerin hukuka uygun sayıldığını, hangilerinin kesin delil yasağına takıldığını, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) sınırlarını ve olası ceza sorumluluğunu güncel yüksek mahkeme kararları ışığında bulabilirsiniz.

1. Boşanma Davasında Hukuka Aykırı Delil Yasağı: Anayasa m. 38/6 ve HMK m. 189/2

Medeni yargılama hukukunda taraflar, Anayasa'nın 36. maddesi uyarınca hak arama hürriyeti kapsamında iddia ve savunmalarını meşru vasıta ve yollarla ispat etme hakkına sahiptir. Boşanma davalarında kural olarak delil serbestisi geçerli olsa da, bu serbesti sınırsız değildir. Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez" hükmünü getirirken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 189. maddesinin 2. fıkrası da "Hukuka aykırı olarak elde edilmiş olan deliller, mahkeme tarafından bir vakıanın ispatında dikkate alınamaz" diyerek bu yasağı açıkça somutlaştırmıştır.

Usul hukuku bakımından kritik önem taşıyan husus, hukuka uygunluk denetiminin hâkim tarafından re'sen (kendiliğinden) yapılması zorunluluğudur. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin (E. 2012/22755) ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu gerekçesinin ortaya koyduğu üzere; dosyaya sunulan bir delilin hukuka aykırı yollarla temin edildiği belirlenirse, karşı taraf bu konuda bir itirazda bulunmasa dahi mahkeme söz konusu delili geçersiz saymak ve vakıaların ispatında dikkate almamak zorundadır. Hatta Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 16.09.2019 tarihli (E. 2019/1601, K. 2019/8698) kararında görüldüğü üzere, hukuka aykırı biçimde elde edildiği anlaşılan yazışmaların içeriği davalı eş tarafından kabul edilmiş (ikrar edilmiş) olsa dahi, bu delile dayanılarak karşı tarafa kusur yüklenememiştir.

Bununla birlikte, HMK m. 189/2 hükmünün boşanma davalarındaki uygulanma katılığı konusunda hukuk doktrininde iki temel yaklaşım karşı karşıya gelmektedir:

  • Mutlak Değerlendirme Yasağı Görüşü: Hakan Pekcanıtez, Süha Tanrıver ve Abdurrahim Karslı gibi usul hukukçularının savunduğu bu yaklaşıma göre; ceza yargılamasında dahi yasak olan hukuka aykırı deliller, kamu yararının daha sınırlı olduğu medeni yargılamada hiçbir esnemeye tabi tutulamaz. Aksi tutum, hukuka aykırı delil üretimini teşvik ederek yargı erkinin hileli davranışlarla yönlendirilmesine ve mahkemenin hukuka aykırılığa ortak olmasına yol açar.
  • Menfaat Dengesi ve Gri Alan Görüşü: Cenk Akil, Kâmil Yıldırım, Saim Üstündağ ve Evren Kılıçoğlu gibi yazarların savunduğu yaklaşıma göre ise zina veya gizli şiddet gibi başka türlü ispatı neredeyse imkânsız olan vakıalarda, ihlal edilen hukuki menfaat ile delili sunan tarafın korunmaya değer menfaati arasında adil bir denge kurulmalıdır. Bu görüş, somut olayda başka yolla delil elde etme imkânının bulunmamasını dikkate alan bir esneklik önermektedir.

Uygulamada mahkemelerin hangi sınırı esas aldığını anlayabilmek için, Yargıtay'ın geliştirdiği "usulsüz elde etme" ve "usulsüz yaratma" ayrımını incelemek gerekir.

2. Yargıtay'ın Kritik Ayrımı: "Usulsüz Elde Etme" ile "Kurgu (Usulsüz Yaratma)" Farkı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu (YHGK), 15.02.2012 tarihli (E. 2011/2-703, K. 2012/70) ve 26.11.2014 tarihli (E. 2013/4-1183, K. 2014/960) kararlarında boşanma ve tazminat davalarına yön veren ikili bir ölçüt ortaya koymuştur. Yüksek Mahkemeye göre, gerçekten var olan bir delilin usulsüz şekilde elde edilmesi ile gerçekte olmayan bir delilin sırf davada kullanılmak üzere kurguyla usulsüz biçimde yaratılması birbirinden farklıdır.

Yargıtay, bir kurgu veya yönlendirme sonucu oluşturulan delillerin (örneğin karşı tarafı tahrik ederek ya da tuzak sorularla konuşturup gizlice kayda almanın) hiçbir koşulda delil olarak kabul edilemeyeceğini kesin bir dille hükme bağlamıştır. Nitekim Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 15.12.2014 tarihli (E. 2014/10706, K. 2014/25537) kararında; boşanma davası devam eden eşini kafeye çağırıp velayet davasına delil oluşturmak amacıyla özel sorular sorarak konuşmaları gizlice kaydeden eşin eylemi, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilmiştir.

Buna karşılık Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarihli (E. 2012/5-1270, K. 2013/248) kararı ile YHGK kararları ışığında, taraflardan birinin gizli ses veya görüntü kaydı almasının hukuka uygun kabul edilebilmesi ancak şu üç şartın birlikte gerçekleşmesine bağlı tutulmuştur:

  1. Ani Gelişen Durum Şartı: Kaydı yapan kişinin önceden planlı bir düzenek kurmamış olması, kendisine karşı işlenmekte olan bir suç veya haksız saldırı ile aniden karşılaşması gerekir.
  2. Yetkili Makamlara Başvurma İmkânının Bulunmaması: Olay anında kolluk veya savcılık gibi yetkili mercilere ulaşarak müdahale talep etme olanağının bulunmaması şarttır.
  3. Bir Daha Kanıt Elde Etme Olanağının Kalmaması: Kayıt yapılmadığı takdirde o anki kanıtın kaybolacak ve sonradan tanık veya başka yollarla ispatlanamayacak olması gerekir.

Yetkili makamlara başvurma olanağı doğduktan sonra sürdürülen veya planlı biçimde yapılan kayıtlar ise hukuka aykırı delil sayılmaktadır. Bu genel ölçüt, teknolojik araçlarla toplanan her delil türünde farklı sonuçlar doğurmaktadır.

3. Dijital Deliller ve Gizli Kayıtlar: Casus Yazılım, Gizli Kamera, WhatsApp ve Sosyal Medya

Teknolojinin yaygınlaşmasıyla birlikte boşanma dosyalarına en sık sunulan deliller dijital kayıtlar ve iletişim içerikleridir. Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi'nin her bir dijital delil türüne yaklaşımı belirgin çizgilerle ayrışmıştır.

Casus Yazılım, Silinen Verileri Kurtarma ve Dedektif Tutma

Eşin cep telefonuna veya bilgisayarına bilgisi dışında takip ya da casus program yüklenerek elde edilen tüm konuşma, mesaj, konum (GPS), şifre ve görüntü kayıtları istisnasız olarak hukuka aykırı delil sayılmaktadır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 27.09.2022 tarihli (E. 2022/6424, K. 2022/7549) kararında eşinin telefonuna silinen kayıtları geri getiren "disk digger" programını kurarak elde edilen görüşme kayıtlarının kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağına hükmetmiştir. Benzer şekilde 01.06.2017 tarihli (E. 2015/26918, K. 2017/6688) kararda da casus yazılımla ele geçirilen ses kayıtları geçersiz sayılmıştır.

Bu konudaki en güçlü anayasal güvence ise Anayasa Mahkemesi'nin 07.09.2021 tarihli B.Y. kararı (B. No: 2018/30296) ile getirilmiştir. Somut olayda boşanma aşamasındaki eşin telefonuna casus yazılım yükleyerek e-Devlet şifresi, banka bilgileri, mesajlar, ses kayıtları ve GPS verilerini ele geçirip boşanma davasına sunan kişi hakkında yerel ceza mahkemesi "yalnızca delil sunma amacı taşıdığı ve verileri ifşa etmediği" gerekçesiyle beraat kararı vermiştir. Anayasa Mahkemesi ise derece mahkemelerinin "eşlerin birbirlerine karşı özel hayat alanlarının bulunmadığı" yönündeki yaklaşımının anayasal güvencelere açıkça aykırı olduğunu vurgulayarak Anayasa m. 20'deki kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiğine karar vermiş ve yeniden yargılama yolu açmıştır.

Aynı katı yaklaşım özel dedektif tutulması konusunda da geçerlidir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 03.04.2019 tarihli (E. 2018/1268, K. 2019/3978) ve 05.12.2024 tarihli (E. 2024/2643, K. 2024/9546) kararlarında dedektif tutularak çekilen takip fotoğraflarının hukuka aykırı delil olduğunu, karşı tarafa kusur olarak yüklenemeyeceğini ve hatta dedektif tutan eşe ayrıca kusur yüklenebileceğini belirtmiştir.

Ortak Konutta Ses Kaydı ve Gizli Kamera Konusundaki İçtihat Dönüşümü

Uygulamada en çok karıştırılan alanların başında ortak konuta yerleştirilen ses ve görüntü cihazları gelmektedir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 20.10.2008 tarihli (E. 2007/17220, K. 2008/13614) eski kararında, ortak yaşanan konutu "aile yaşamı alanı" sayarak sadakatsizliği tespit için yerleştirilen ses kayıt cihazını hukuka uygun görmüş; YHGK da 25.09.2002 tarihli (E. 2002/2-617, K. 2002/648) kararında ortak konuttaki dolapta bulunan günlük/not defterini çalma veya zor kullanma olmadığı için delil kabul etmiştir.

Ancak Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 27.06.2024 tarihli (E. 2023/7996, K. 2024/5004) güncel kararı, gizli kayıtlar bakımından son derece net bir sınır çizmiştir. Kararda, ortak konuta gizli kamera yerleştirilerek elde edilen ve USB bellek içinde sunulan video ile ses kayıtlarının tereddütsüz biçimde hukuka aykırı delil olduğu, kayıtların eşlerin ortak konutunda alınmış olmasının bu durumu hukuka uygun hale getirmeyeceği vurgulanmıştır. Buna karşılık:

  • Bilinen Güvenlik Kameraları ve Aleni Çekimler: Çocukların bakımı veya ev/site güvenliği amacıyla konutta herkesçe bilinerek kurulan güvenlik kameralarına tesadüfen yansıyan görüntüler (Yargıtay 2. HD 28.09.2016, E. 2015/19062) ile karşı eşin çekim yapıldığını bilmesine rağmen gerçekleşen kayıtlar (YHGK 02.11.2022, E. 2020/26, K. 2022/1434 — kadının "beni çekip durma, mahkemede delil mi yapacaksın" şeklindeki sözleri nedeniyle çekimin gizli olmadığının kabulü) hukuka uygun delil sayılabilmektedir.
  • Kamuya Açık Alanlar ve Otel Kayıtları: Sokak ortasındaki şiddet olayına dair market kamerası kayıtları ya da otel giriş-çıkış kayıtlarının mahkeme aracılığıyla istenmesi özel hayatın ihlali sayılmamaktadır.

WhatsApp Yazışmaları, Sosyal Medya ve Telefon Dökümleri

WhatsApp ve sosyal medya kayıtlarının delil değeri, kaydın kimden ve nasıl elde edildiğine göre değişmektedir:

  • Eşin Telefonundan İzinsiz Alınan Ekran Görüntüleri: Eşin şifresini kırarak ya da telefonunu karıştırarak alınan mesaj çıktıları hukuka aykırıdır. Hatta Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 01.03.2021 tarihli (E. 2021/563, K. 2021/1768) kararında, evden ayrılan eşin cep telefonunu evde unuttuğu varsayımında dahi telefondaki mesajların ekran görüntüsünün alınmasının hukuka aykırı delil oluşturacağına hükmetmiştir. Ayrıca Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 21.03.2022 tarihli (E. 2022/1110, K. 2022/2657) kararında belirtildiği üzere, sosyal medya mesajlarını dosyaya sunan eş bu kayıtları nasıl elde ettiğini açıklamaz ve karşı tarafın hukuka aykırılık itirazına cevap vermezse delil hukuka aykırı kabul edilerek kusur belirlemesine esas alınmaz.
  • Doğrudan Tarafı Olunan WhatsApp Yazışmaları: Eşlerin birbirleriyle yaptıkları WhatsApp yazışmaları (örneğin hakaret, tehdit veya itiraf içeren mesajlar) haberleşmenin tarafı olan eş tarafından mahkemeye sunulabilir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2023 tarihli (E. 2022/10658, K. 2023/1414) ve 14.06.2023 tarihli (E. 2023/807, K. 2023/3195) kararlarına göre, eş tarafından inkâr edilmeyen veya bilirkişi incelemesiyle gönderim tarihi ve aidiyeti doğrulanan (Yargıtay 2. HD 31.05.2022, E. 2022/2910) WhatsApp kayıtları hükme esas alınabilmektedir. Ancak bilgisayar ortamında kolayca üretilebildiği için karşı taraf açıkça inkâr ederse tek başına yeterli görülmemekte, teknik inceleme ve yan delillerle desteklenmesi aranmaktadır (Yargıtay 2. HD 26.04.2023, E. 2022/10870).
  • Sosyal Medya Paylaşımları ve Sahte Hesap Yasağı: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 07.03.2017 tarihli (E. 2016/14742, K. 2017/2577) ve 2. Hukuk Dairesi'nin (E. 2013/19577, K. 2014/1926) kararları uyarınca, herkesin erişimine açık veya aynı paylaşım ortamındaki paylaşımlar delil olarak kullanılabilirken; sahte hesap (fake profil) açılarak karşı eşle yazışmak ve delil yaratmak kesinlikle hukuka aykırı delildir. Ayrıca eşin sosyal medya yazışmaları kusurlu dahi olsa bunları üçüncü kişilere yaymak, paylaşan eşi de eşit kusurlu hale getirebilmektedir (Yargıtay 2. HD 17.01.2023, E. 2022/9713).
  • Telefon Arama (HTS) Kayıtları ve Kredi Kartı Ekstreleri: Eşlerin kendi kullandıkları ya da ortak telefon/kredi kartı dökümlerini sunmaları veya diğer eşin yalnızca görüşme trafiğinin (içerik olmaksızın kiminle, hangi saatte ve sıklıkta görüştüğünün) operatörden getirtilmesini mahkemeden talep etmeleri hukuka uygundur (Yargıtay 2. HD 29.11.2018, E. 2017/3153). Buna karşılık davanın tarafı olmayan üçüncü kişilerin telefon kayıtlarının getirtilmesi talebi özel hayatın gizliliği gerekçesiyle reddedilmektedir.

Aşağıdaki tablo, boşanma davalarında en sık başvurulan delil türlerinin yargı mercileri önündeki geçerlilik durumunu ve beraberinde getirdiği ceza risklerini özetlemektedir.

Görüldüğü üzere, özellikle dijital ve tıbbi kayıtların toplanmasında yalnızca usul hukuku değil, doğrudan 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kuralları da devreye girmektedir.

4. Boşanma Davalarında Kişisel Verilerin Korunması (KVKK) ve Sağlık Verileri Tuzağı

6698 sayılı KVKK'nın 3. maddesi uyarınca kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgi (ses, görüntü, mesaj içeriği, konum, maaş, sağlık durumu) "kişisel veri"dir. Eşin diğer eşe ait bu verileri toplaması, kopyalaması, saklaması ve mahkemeye sunması ise kanunen "kişisel veri işleme ve aktarma" faaliyeti oluşturmaktadır. Uygulamada eşlerin kişisel verileri hukuka uygun kullandıklarını düşünerek dayandıkları üç temel KVKK istisnası çoğu durumda yanlış yorumlanmaktadır:

  1. KVKK m. 5/2-e ("Bir Hakkın Tesisi, Kullanılması veya Korunması") Sınırı: Genel nitelikli kişisel veriler bakımından, bir hakkın tesisi veya korunması için veri işlemenin zorunlu olması halinde açık rıza aranmaz. Ancak bu maddenin işletilebilmesi için verinin komplo, zorlama veya hukuka aykırı müdahaleyle yaratılmamış olması, amaçla bağlantılı, sınırlı ve ölçülü (KVKK m. 4) kullanılması şarttır. Daha da önemlisi, KVKK m. 5/2-e istisnası, Kanun'un 6. maddesinde düzenlenen "özel nitelikli kişisel veriler" (sağlık, cinsel hayat ve genetik veriler) için uygulanamaz. Emel Badur'un da vurguladığı üzere, sağlık verileri ancak m. 6/3'teki dar istisnalarla veya ilgili kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Ayrıca KVKK'da genetik veriler sağlık verilerinden ayrı bir özel nitelikli veri kategorisi sayıldığından, örneğin çocuğun soybağına ilişkin DNA testi taleplerinde de aynı hassasiyet gözetilir.
  1. KVKK m. 28/1-a (Aile Fertleri İstisnası) Yanılgısı: Kanun, aynı konutta yaşayan aile fertleriyle ilgili faaliyetleri kapsam dışı bırakmışsa da bunun açık şartı "üçüncü kişilere verilmemek"tir. Eşin elde ettiği veriyi boşanma dava dosyasına sunması verinin üçüncü kişilere (mahkeme, karşı vekil, bilirkişi vb.) aktarılması anlamına geldiğinden bu istisna boşanma delillerinde işlemez.
  1. KVKK m. 28/1-d (Yargı Makamları İstisnası) Yanılgısı: Yargılama işlemlerine ilişkin istisna yalnızca hâkimi ve yargı makamlarını kapsar; eşlerin birbirlerinin kişisel verilerini mahkemeye sunmak amacıyla hukuka aykırı biçimde toplamasını meşrulaştırmaz. Benzer biçimde Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik'in 10. maddesi uyarınca avukatlar dahi müvekkillerinin sağlık verilerini genel vekâletname ile talep edemez; vekâletnamede özel nitelikli kişisel verilerin işlenmesi ve aktarılmasına ilişkin açık rıza gösteren özel bir hüküm bulunması şarttır.

Bu ilkelerin uygulamada ne kadar ağır sonuçlar doğurduğu iki güncel karar grubunda açıkça görülmektedir:

  • Anayasa Mahkemesi'nin H.Ö. Kararı (B. No: 2019/20473, T. 03.02.2022): Boşanma davasında kadın eşin "evlilik sonrası migren ataklarının arttığı" iddiasını çürütmek isteyen doktor koca, görev yapmadığı devlet hastanesinin sisteminden eşinin evlilik öncesi dönemine ait migren, anksiyete ve bipolar tedavi kayıtlarını rızasız biçimde inceleyip mahkemeden celbini istemiştir. Başsavcılık, "eşlerin birinci dereceden yakını olması nedeniyle birbirlerinin sağlık bilgilerine ulaşma hakkı bulunduğu" gerekçesiyle takipsizlik kararı vermiş; ancak Anayasa Mahkemesi bu kabulün hiçbir yasal dayanağı olmadığını belirterek Anayasa m. 20'deki kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiğine hükmetmiştir.
  • Kamu/Banka Sistemlerinden Veri Sorgulama (KVKK Kararı 2021/230): Kişisel Verileri Koruma Kurulu, kamu kurumunda görev yapan eski eşin erişim yetkisini kullanarak portal üzerinden diğer eşin maaş bilgilerini sorgulayıp boşanma dosyasına sunmasını; ayrıca bir banka çalışanının eşinin istihbarat sorgusunu yapıp katılma alacağı davasına vermesini hukuka aykırı veri işleme ve veri güvenliği ihlali olarak değerlendirmiştir.

HMK m. 28/2 Gizlilik Talebi Hakkı: TMK m. 165 (akıl hastalığı) gibi sağlık verisinin işlenmesini zorunlu kılan boşanma sebeplerinde veya mahkeme müzekkeresiyle dosyaya giren sağlık raporlarında, bu belgelerin üçüncü kişilerin erişimine açılmaması için HMK m. 28/2 uyarınca mahkemeden gizlilik kararı verilmesi talep edilebilir. AİHM'in L.L./Fransa kararı ve AYM'nin 2014/14189 sayılı kararı, aleniyet ilkesinin istisnası olarak kişilerin korunmaya değer üstün menfaatleri bulunduğunda mahkemenin gizlilik talebini gerekçeli olarak değerlendirmesi gerektiğini vurgulamaktadır.

5. Hukuka Aykırı Delil Sunmanın Ceza Hukuku ve Kusur Sonuçları (TCK m. 132–136)

Boşanma davasında haklı çıkmak uğruna hukuka aykırı delil toplayan bir eş, yalnızca bu delilin dava dosyasında reddedilmesiyle karşılaşmaz; aynı zamanda Türk Ceza Kanunu (TCK) kapsamında ağır yaptırımlarla yüz yüze kalabilir:

  • Haberleşmenin Gizliliğini İhlal (TCK m. 132): Eşin başkasıyla yaptığı telefon görüşmelerini veya mesajlaşmalarını rıza dışında dinlemek, casus yazılımla ele geçirmek veya kaydetmek suçtur; kayda alma halinde ceza bir kat artırılır. Kişinin bizzat tarafı olduğu bir görüşmeyi kaydetmesi TCK m. 132/1 anlamında suç oluşturmasa da, bu kaydı üçüncü kişilere ifşa etmesi TCK m. 132/3 kapsamında suç teşkil eder.
  • Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması (TCK m. 133): Aleni olmayan yüz yüze konuşmaların üçüncü kişi tarafından gizlice dinlenmesi veya ortam dinleme cihazıyla kaydedilmesi suçtur.
  • Özel Hayatın Gizliliğini İhlal (TCK m. 134): Özel hayata ilişkin görüntü veya seslerin gizlice kayda alınması (1 yıldan 3 yıla kadar hapis, kayıt halinde bir kat artırım) ve özellikle bunların dışarıya sızdırılması veya üçüncü kişilere gösterilmesi (TCK m. 134/2) ağır yaptırımlara tabidir. Hatta mahkemeye sunulan kayıtların avukatlar veya taraflarca dışarıdaki tek bir kişiye dahi gösterilmesi "ifşa" sayılmaktadır.
  • Kişisel Verilerin Kaydedilmesi ve Hukuka Aykırı Ele Geçirilmesi/Verilmesi (TCK m. 135–136): KVKK m. 17 atfıyla uygulanan TCK m. 135 (1–3 yıl hapis) ve özellikle TCK m. 136 ("verileri hukuka aykırı olarak bir başkasına veren, yayan veya ele geçiren kişi 2 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır"), eşin izinsiz elde ettiği mesaj, fotoğraf veya sağlık verisini dava dosyasına sunduğu hallerde doğrudan gündeme gelmektedir.

Ayrıca aile mahkemesi pratiğinde; eşine karşı casus yazılım kullanan, özel dedektif tutan veya eşinin sosyal medya yazışmalarını üçüncü kişilere yayan tarafın bu eylemleri, boşanma davasında kendisine ek kusur yüklenmesine ve tazminat taleplerinde aleyhine sonuç doğmasına neden olmaktadır.

6. Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

S: Eşimin telefonundan izinsiz aldığım WhatsApp ekran görüntüleri delil olur mu?

C: Hayır. Eşin şifresini kırarak, uyurken veya telefonu evde unuttuğunda rızası dışında WhatsApp mesajlarının ekran görüntüsünü almak ya da casus/veri kurtarma programı kurmak hukuka aykırı delil niteliğindedir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin güncel kararları uyarınca bu kayıtlar kusur belirlemesinde dikkate alınmaz ve TCK m. 132 ile 136 kapsamında ceza soruşturmasına yol açabilir.

S: Eşimin bana gönderdiği hakaret veya tehdit içeren WhatsApp mesajlarını delil sunabilir miyim?

C: Evet. Kişinin doğrudan kendi tarafı olduğu WhatsApp yazışmalarını (eşinden kendisine gelen hakaret, tehdit veya itiraf mesajlarını) mahkemeye sunması haberleşmenin gizliliğini ihlal sayılmaz. Karşı taraf mesajların kendisine ait olmadığını açıkça inkâr ederse, telefon üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılarak mesajın gerçekliği ve gönderim tarihi doğrulanmalıdır.

S: Ortak yaşadığımız eve gizli kamera veya ses kayıt cihazı koymak hukuka uygun mudur?

C :Güncel içtihatlara göre hayır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 27.06.2024 tarihli kararında, ortak konuta gizli kamera yerleştirilerek elde edilen video ve ses kayıtlarının kesinlikle hukuka aykırı delil olduğunu ve ortak konut olmasının bu hukuka aykırılığı ortadan kaldırmayacağını hükme bağlamıştır. Ancak herkesçe bilinen güvenlik kameralarına veya çocuk bakıcı kamerasına tesadüfen yansıyan görüntüler delil olarak kullanılabilmektedir.

S: Hangi durumlarda gizlice alınan ses veya video kaydı mahkemede geçerli sayılır?

C :Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Hukuk Genel Kurulu ölçütlerine göre; yalnızca önceden planlanmamış ve kurgulanmamış ani gelişen bir olayda (örneğin eşin aniden hakaret veya şiddete yöneldiği anda), yetkili makamlara başvurma imkânı yoksa ve o kanıtı bir daha elde etme olanağı bulunmuyorsa alınan ses/görüntü kaydı hukuka uygun kabul edilebilmektedir. Karşı tarafı tuzağa düşürerek veya özel sorularla yönlendirerek alınan kayıtlar geçersizdir.

S: Eşimin geçmiş hastane veya psikiyatri kayıtlarını boşanma davasında nasıl kullanabilirim?

C :Eşin sağlık veya tedavi kayıtlarını rızası olmadan hastane sisteminden ya da e-Nabız üzerinden bizzat temin etmek Anayasa m. 20 ihlali ve suç oluşturur. Bu belgelerin dosyaya girmesi için doğrudan Aile Mahkemesinden ilgili hastaneye resmî müzekkere yazılması talep edilmelidir. Ayrıca bu belgelerin gizli tutulması için HMK m. 28/2 uyarınca gizlilik kararı istenebilir.

S: Eşimin başka biriyle telefonda sık görüşmesini nasıl ispatlayabilirim?

C: Eşin rızası dışında telefonuna erişmek yerine, boşanma dilekçesinde ilgili GSM operatöründen arama ve mesaj trafiği (HTS) kayıtlarının mahkeme kanalıyla istenmesini talep edebilirsiniz. Operatörden gelen dökümlerde görüşme içerikleri yer almaz; ancak karşı tarafın belirli bir numarayla gecenin geç saatlerinde sık ve uzun süreli görüşme yaptığı hukuka uygun biçimde ispatlanabilir.